تاریخچه فیلم بج

تاریخچه فیلم بج

تاریخچه فیلم بج

 

   فیلم بج برای اولین بار در سال 1942 توسط ارنست اوولان (Ernest o Wollan)  برای کنترل پرتوگیری کارکنان پروژه منهتن (Manhattan) مورد استفاده قرار گرفت و  از آن تاریخ تا کنون بعنوان یک دزیمتر فردی کامل برای اندازه گیری پرتوگیری کارکنان بویژه در ارتباط با پرتوهای بتا و فوتون استفاده می شود.
     از سال 1309 پس از نصب اولین دستگاه ایکس توسط پرفسور حسابی در دانشسرای عالی ضرورت کنترل پرتوگیری کارکنان در ایران مورد توجه قرار گرفت.  تدریجا با شروع فعالیتهای پزشکی هسته ای و بکار گیری ید رادیواکتیو در سال  1339 ،  راه اندازی سیستم تصویر برداری مرکز پزشکی هسته ای دانشگاه تهران در سال  1340( توسط دکتر صادق نظام معافی)  و راه اندازی راکتور 5 مگاواتی در مرکز هسته ای دانشگاه تهران در سال 1345 ، اهمیت تاسیس یک آزمایشگاه برای ارائه خدمات دزیمتری فردی بطور جدی مطرح گردید.  در نتیجه آزمایشگاه  دزیمتری فیلم بج در مرکز هسته ای دانشکاه تهران راه اندازی شد و این آزمایشگاه در سال 1349 با ارائه خدمات دزیمتری فیلم بج به  4 مرکز پزشکی هسته  کار خود را آغاز کرد.   
    در سال 1353 پس از  تصویب قانون سازمان انرژی اتمی ایران،  مسئولیت ارائه خدمات دزیمتری فیلم بج به سازمان انرژی اتمی ایران محول گردید. در سال 1368 پیرو تصویب قانون حفاظت در برابر اشعه،  استفاده از دزیمتر فردی برای کارکنان مراکز کار با اشعه الزامی گردید در نتیجه به سرعت تعداد مراکز و کارکنان تحت پوشش فیلم بج افزایش یافت . در سال 1386 با توجه به اهمیت نظارتی بودن فعالیتهای واحد قانونی (سازمان انرژی اتمی) تصمیم گرفته شده که اجرای امور خدماتی به ارگانهای خارج از سازمان واگذار شود. شرکت خدمات دزیمتری پرتوهای پارسیان اولین شرکتی است که در سال 1387 موفق به اخذ پروانه اشتغال برای ارائه خدمات دزیمتری فیلم بج  گردید و مسئولیت ارائه این خدمات را  در سراسر کشور برعهده گرفت. در حال حاضر بیش از 36000  نفر پرتوکار  در 5000 مرکز کار با اشعه تحت پوشش خدمات این شرکت قرار دارند .